ආපසු හැරී එමි....

ශිශිරයක් තරමට ම ශීතල
නොවැම්බර හැන්දෑවක
විසිරුණු කටු පතුරු මත
සීරුවෙන් තබනෙමි පියවර..
කෙතරම් දිගු මගක වුව
නැවතුම්පොළක් ඇති වග
නුඹ කී අයුරු මතකය...

පිය නගමි මෙ'මග දිග
තනිවම...
පමාවිය නොහැකිය
නතරවී මතකය අස..
එහෙයින්ම අමතක කරමි
උණුහුම,
සුළැඟිල්ල පැටලුණ පෙරදින...

නොනැවතී ආපසු එමි
මෙතෙක් අත අතැර ආ මග දිග
සොයා ගත යුතුමය තොටුපළ,
ප්‍රේමයැයි නොමදැන
ප්‍රේමය එදා වැළලුව තැන...
 
                                       -මුදිත්-
                              2015.11.07

අපි බඳිමූ...!!!

ටික ටික වඩිනකොට වයසත් බරසාර
දෙන්නම වෙලා බෑ ලෝකෙට ණයකාර
අතමිට හොයන් බඳිනා කොට කරකාර
ගෙවිලා වයස අපි දෙන්නගෙ හැඩකාර

යන්තම් සිනා නුඹෙ මූණට කුමක් වැනී
රන්දම් වැලට මුතු ඇට ඇමිණුවා වැනී
මොකටද සැලුන් අක්කල ලඟ දණින් වැටී
ඔය ලස්සන වටී මට මහ මෙරක් වටී

මල් බොකෙ මොටද මිදුලෙම පිපිලා රෝස
තව තරු මල් තියේ යහනේ ආකාස
පළඳාගෙන හිතේ පෙම්බර මදහාස
තව පහු නොකර අපි කියමුද මේ රහස

හැරිලා බැලුවාම පහුවුණු හැමදාම
එක එක හැඩෙන් ලස්සන දවසක් නේද..?
පැටියෝ ටිකක් නැවතී හිතුවම මේම
නැකතක් කියා මොකවත් තව ඕනෑද..?

සාරිය හදා දෙයි අහසේ සේද වළා
මුදුවක් තනමු තරුවක කැටයමක් කපා
පලවැල තියේ නටු අග මුදු සිනා පපා
මීවිත පිරේ මල් කෙමිවල දෝරෙ ගලා

කවුරුත් නෑසියන්මයි බැලුවාම සොයා
ලඟ උන්නා හුඟක් හිත් අපි අතැර නොයා
කෙනෙකුට දෙන්නෙකුට මොකටද මගුල් කියා
ලොවටම කියමු සුළඟේ පණිවුඩය ලියා

"සෙට්බැක්" මොටද සඳ පලුවේ වාඩි වෙමූ
"ලයිටිං" ඉස්තරම් සඳ මඬලෙන් ඉහුනූ
තව මල් කම් මොටද රැය යට මල් පිපුනූ
"තැන්ක්‍ යූ කාඩ්" සුළඟේ පා කර යවමූ

                                                   -මුදිත්-
                                            2015.11.07

පුතාගේ චිත්‍රය...

තාත්තේ..!
තාත්තේ...!!
මං ඇන්ද චිත්‍රේට
හම්බුණා තරු තුනක්...!!!
තරඟෙකට තෝරන්න
හෙට ගේන්නෙයි කිව්ව..
මට ඕන සායම් එකක්...

රතු ම රතුපාට ඉර
ගස් වලට කොළ පාට
මූද තද නිල් පාට...
බෝට්ටුව "සාමය" ට
තනිකරම සුදු පාට...
හැන්දෑවෙ කරුවලට
එක වගෙයි කවුරුත්ම
තාත්තට මාමලට
ඒ හින්ද අළු පාට...

******

වැල්ල දිග විසිර ගිය
කටු රූප අහුලගෙන
කඩදහිය උඩ තියා
පුතා දුර සිහිනයක...

ළපටි හිත නොහඬවා
කියා දෙන්නද කෝම..

ජීවිතේ වසාලුව
මේ අඳුරු අවපාට,
මිල වැඩියි තවරන්න
මයෙ පුතේ පින්සලට...

                                       -මුදිත්-
                                2015.11.03

නළ ලිඳ ගාව වැල් ගාල...

වැව් අමුණු ඇළවල්
තිබුණු බව කිව්වට
ඉස්සර අච්චු පොත්..
වතුර ඉනුවෙම අපිට
වැල් ගාල ලඟ නළ ළිඳෙන්...

දූවිළි වැදී මැළවුණු
ඕලු මානෙල් එහෙමත්
පුංචි කළ පොඩි අරන්
වතුර පුරවන් යන්ට ආවේ
නළ ළිඳ ළඟටමයි කවදත්...

දවසක් ගොම්මනක
සඳ පවා
සළු ඇඳගන්ට කලියෙන්..
කලුවර ඇවිත් තිබුණලු
නළ ළිඳ ගාව පහලින්...
බොරළු ගුරු පාර ළඟ
තැලී පොඩිවී ගිහින් තිබුණලු
යන්තමට පෙති දිගහැරුණු
නෙළුමක්...

ඇඟේ ඇඳිවත පවා
ඉරී, එහෙ මෙහෙ වෙලා තිබුණත්
තැනින් තැන -අතරින් පතර
කසු කුසු රහස් තිබුණත්..
කළු ජීප්පෙක ආවහම
කවුරුත්ම කිව්වේ
ගහලයි කියලමයි අලියෙක්...

ඇහින් දැකලත් තිබුණලු
"පෝස්ටර් සමරෙ" ගේ පවුලත්...

"සංසාරෙ හැටි තමයි"
කිව්වාට ලොකු හාමුදුරුවොත්..
බොරළු ගුරු පාරෙ තාමත්
තියෙනවා හරි අමුත්තක්...

ඉන්නේම බිම බලාගෙනමයි
බටේ ලඟ වැල් ගාල තාමත්....

                                     -මුදිත්-
                              2015.10.17

ගුරුපාර....

අතීතෙන් පංගුවක්
සින්නවම ලියාගෙන
හරියටම ළයේ මැද්දෙන්
වංගු දම දම
සර්පයෙකු සේ ඇදෙන
ගුරුපාර...

ගොයම් කොළ වල
පිදුරු ගොඩවල
කිමිදි කිමිදී..
හැලුණු කිරිදත් හෙව්ව...
බොරළු කලුගල් පතුරු උඩ
දණිස් හම යන තුරුම
ගුඩු පැන්න...
එකා පිට වැටි වැටී
පන්තියෙන් කට්ටි පැන
වෙරළු ගාලේ හැංගිච්ච...

පැටි වියේ මී පැණි මතක
වද බැඳන්
තවම සුරකින ගුරුපාර...

කාලයා පැන යද්දි
තැනින් තැන හැලී විසිරී
හැඳුනුම්පත් මගහැරුණු
මුහුණ වත් නොබලන
"එක වල්ලෙ පොල්..."
අනුන්ගේ වතු වල
ජීවිතේ වගාකර
අස්වනු නෙළද්දී
තනි තනිව වෙන වෙනම..

තවමත්,
ඉඳහිටක හෝ යන විටෙක
හිතේ කහටක් නැතිව
දයාබර ලෙස හිනැහෙන..
අතීතේ පිංතූර ඇල්බම
ළමැද්දේ සඟවන් සුරකින
මහළු මව් කෙනෙක්මය
සදාදර ගුරුපාර....

                                      -මුදිත්-
                               2015.10.11