නික්මෙමි...

නොතෙමී හිඳිනු පිණිස ම
ශීතලෙන් මිරිකෙමින් වුව
උයන් කුටියකට වී
දිගු වස්සානයක්
පසු කලෙමි..

හේමන්තයේ එකින් එක
ගිලිහෙමින් යන පත් දැක
ගැඹුරුතම දහමක් අස
තාවර ව ගිය සිත
කූද්දා ඇහැරමි..

වසන්තයෙ පිපි මල් වල
එකිනෙක පැටලි මුදු සුවඳට
සෘතුවක් පුරා කවි ලීවෙමි..

දාහය ම කඳුළු කොට වගුරන
විසල් රුක් සෙවණක
මලානික පත් ගණිමින්
ගිම්හානයක් පසු කෙරුවෙමි..

මල් වරා ලූ පසුවත්,
තෙත සිඳී ගිය පසුවත්,
මෙතෙක් මල් දුන් බිම මත
නතර වී මග බැලුවෙමි..

ඉනික්බිති එක් මොහොතක
ඉඩෝරය වී - නුඹම සපැමිණ
දන්වා සිටින විට
මෙ බිම අතහැර යා යුතු ම වග,

ඉටි මලක් කොට, මතක රැස
පළන්දා - මල් වැරූ අතු අග
මඳක් තාවර ව හිඳ
මෙයින් නික්මී යන්නෙමි...

                                               -මුදිත්-
                                       2018.05.06

පැහැයක් නොමැති කවියක්...

හෙළට එපිටින් නැගී,
හැඩයක් මිස
පැහැයක් නොපෙන්වන..
රැකගත් සමාධිය
නොබිඳ ම,
එ'නමුත්
දෙ'ඇස මෑතෙහි
රඳවන..
උතුවන්කඳු සිරස
නුඹ...

මග නොහැර
හැම සති අන්තයම,
එ'නුවර - මෙනුවර'තර
ඉගිලෙන..
නගරාන්තර බසයක
කුඩා කවුළුවක් අස
ක්ෂුද්‍රව ගිය මිනිස් තිත
මම...

                                                   -මුදිත්-
                                           2018.02.27
(කොළඹ- නුවර බසයක කවුළුවකට, උතුවන්කන්ද නිරාවරණය වූ ඇසිල්ලකදී ය)

මතකයක්

කොදෙව්වේ ඈත කෙළවර
සන්ධ්‍යාව ලැගුම් ගත්
විඩාබර වෙරළතක,
මෘදුව සළකුණු ව ගිය
ඔබේ පියවර දකිමි..
මඳක් නතරව සිටිමි...

ඔබ මෙතැන පසු කොට
සෘතු ගණනාවක්
ගෙවී ඇති බව හඟිමි..

අතින් අල්ලා බලනු බැරි
සුළඟට ලිහුණු කෙහෙ රැළි
හැමදාම එක හැඩයට
නොසෙල්වී සිටින'යුරු..!
ඔව්..
මතකයක් බව
සිතට හෙමිහිට පවසමි..
ඔබ කියා ගිය ලෙස ම
යළි යළිත් පවසමි...

                                           -මුදිත්-
                                   2018.02.10

නිදහස...

තුරු වැල් අත් පසුරු බැඳ
මග දෙපස හිඳ හිනැහෙත්..
පළන්දා හැම නටුවක් අග ම
විළිකුන් සුරත් ඵලයක්...
අත මඳක් දිගු කරමි
අතින් අල්ලා බලනු රිසියෙන්,
එසැනින් මවෙතය
'ඇල්ලීම සපුරා තහනම්..!'
ලියා ඇති ඇස් දහසක්...

කොන්ක්‍රීට් හිස් වසාගෙන
පිපී සුළඟට වැනෙත්
දහසක්
මදාරා- පරසතු මල්..
ඒ සමග දන්වා තබා ඇති වග නම්
'සුවඳ බැලුමට තහනම්...!'

සොඳුර, මේ මාවතේ අග මය
සොඳුරු ම වසත් උයනත්..!
ඉතින්,
මුණගැසෙනු හැකි අපට
ගෙවන්නට නිසංසල මොහොතක්...!

ගත එතෙන මඳ සුළඟින්,
අතු අග මල් කිරුළු සැදි
නිවර්තන තුරු වියනින්,
ස්‍රැතිය දැන පෙම් ගී ගයන
කවිකාර පෙම් විහඟුන්,
ඈත ඉඳ අර..! අත වනන
සුන්දර වසත් උයනක්...!

...............

දොරටුවෙහි පොඩියට ලියා ඇති
'පෙම්වතුන් පිවිසීම තහනම්...!!'

                                                    
                                                      -මුදිත්-
                                              2018.02.05

නදී...

ගිර'ග මඳහස වී
යටැ'සින් මිටියාවතට ඉඟි කරනා,
චමත්කාරය
තුහින මුහුලස ලෙහා හරිනා..

කඳුළත්, තුසර පිනි කැකුළත්
එකම සෙනෙහෙන්
ළ'තුරෙහි තබන්නී රන්දා..
පුංචි ම තණ පඳුරු හිස
පිපි මලටත්
සෙනෙහස ගෙනෙන්නී හංගා..

කොපුළතක පිපි
ඩාදිය මලක් ගෙන,
මිටියාවතෙහි නළලත පළඳා..
දෙනෙතින් මිටියාවතට සමු දී
පහළට ගලන්නී ගංගා...

                                                    -මුදිත්-
                                            2017.12.10

#Painting by Jeff Pittman